Agent နဲ့ Development လုပ်တာကို private chat တစ်ခုအဖြစ်ပဲ မထားဘဲ မြင်သာတဲ့ workflow တစ်ခုအဖြစ် လုပ်ရင် ပိုကောင်းပါတယ်။ အဆင့်တိုင်းမှာ တခြား developer တစ်ယောက်က ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ နားလည်နိုင်ဖို့ evidence လုံလောက်အောင် ကျန်ထားသင့်ပါတယ်။
Task ကို Frame လုပ်ပါ
User လိုချင်တဲ့ outcome၊ လက်ရှိ behavior၊ လိုချင်တဲ့ behavior နဲ့ boundaries တွေကို ရေးပါ။ Input နဲ့ output examples ထည့်ပါ။ Task က data ဒါမှမဟုတ် authentication ကို ထိမယ်ဆိုရင် code မပြင်ခင် ရှင်းရှင်းပြောထားပါ။
မပြင်ခင် Explore လုပ်ပါ
သက်ဆိုင်တဲ့ files၊ ရှိပြီးသား patterns နဲ့ ဖြစ်နိုင်တဲ့ risks တွေကို ရှာခိုင်းပါ။ စိတ်ကူးနဲ့ထင်ထားတဲ့ architecture ကို မယုံဘဲ repo အမှန်နဲ့ plan ကို တိုက်စစ်ပါ။ ဒီအဆင့်မှာ နောက်မှအချိန်ကုန်မယ့် အမှားတော်တော်များများကို ကြိုကာကွယ်နိုင်ပါတယ်။
Changes ကို အပိုင်းသေးသေး ခွဲလုပ်ပါ
ကျယ်ပြန့်တဲ့ rewrite ထက် purpose တစ်ခုတည်းရှိတဲ့ change ကို ဦးစားပေးပါ။ အပိုင်းတိုင်းကို test လုပ်ရလွယ်ပြီး လိုရင် ပြန်ပြင်ရလွယ်အောင်ထားပါ။ Change သေးသေးဆိုရင် check fail တဲ့အခါ Agent ကို feedback ပိုတိတိကျကျ ပေးနိုင်ပါတယ်။
Level အမျိုးမျိုးနဲ့ Verify လုပ်ပါ
Focused tests ကို အရင် run ပါ။ ပြီးရင် type check၊ lint နဲ့ လိုအပ်ရင် production build ကို စစ်ပါ။ Layout ဒါမှမဟုတ် interaction ပါရင် interface ကို ကိုယ်တိုင်ကြည့်ပြီး စစ်ပါ။ Test အားလုံး pass တာက အရေးကြီးတဲ့ evidence ဖြစ်ပေမယ့် evidence တစ်မျိုးတည်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး။
Handoff ကို ရှင်းရှင်းရေးပါ
ဘာပြောင်းခဲ့လဲ၊ ဘာကို test လုပ်ခဲ့လဲ၊ ဘာမသေချာသေးလဲနဲ့ reviewer က ဘာကို အာရုံစိုက်သင့်လဲ ရေးထားပါ။ ယုံကြည်ရတဲ့ workflow က task ကို frame လုပ်တာ၊ explore လုပ်တာ၊ change လုပ်တာ၊ verify လုပ်တာနဲ့ handoff ရေးတာတွေကို အမြဲပြန်လုပ်ရင်း တည်ဆောက်လာတာပါ။